Lokalizator

Technologia
Drukuj Email

Technologia WMS (z ang. Web Map Service) została opracowana przez Open Geospatial Consortium (OGC) stowarzyszenie 381 firm, agencji rządowych i uczelni, które opracowują dostępne publicznie specyfikacje i standardy. WMS jest międzynarodowy standardem udostępniania georeferencyjnych obrazów map w internecie. Udostepniane mapy są generowane przez serwer na podstawie danych geograficznych zawartych w bazie danych GIS (np. PostGIS) lub w plikach (np. GML, ESRI shapefile) i wyświetlane najczęściej w takich formatach jak GIF,JPEG, PNG.

W celu zobaczenia map użytkownik łączy się z serwerem WMS przy pomocy specjalnego programu - klienta WMS. Klient pobiera z serwera metadane, w których znajduje się lista dostępnych warstw, obsługiwane formaty, systemy współrzędnych itp. Użytkownik wybiera interesujące go warstwy a program wysyła do serwera zapytanie o gotowy wycinek mapy o zadanych wymiarach i położeniu.

 

Zasada działania:

Serwer map, który używa specyfikacji WMS obsługuje trzy operatory:

  • GetCapabilities:

Pozwala serwerowi map opisać jego możliwości i zgromadzone w nim dane tak, że klient WMS wie, jaki zbiór danych jest udostępniany. W odpowiedzi na żądanie GetCapabilities serwer tworzy zbiór danych formatu XML, zawierający dane komunikacyjne. Program użytkownika odczytuje zbiór XML w celu wykorzystania potrzebnych informacji do utworzenia żądania GetMap. Serwer WMS musi być zdolny do przesłania zbioru XML protokołem http po otrzymaniu żądania GetCapabilities.

  • GetMap:

Pozwala użytkownikowi sprecyzować dane poszczególnych map składowych i ich rodzaje, przestrzenny system odniesienia, obszar geograficzny i inne parametry opisujące format żądanej mapy. Otrzymując żądanie GetMap, serwer WMS przesyła do programu użytkownika obraz najczęściej w formacie JPEG, GIF, PNG lub GML.

  • GetFeatureInfo:

Następuje po żądaniu GetMap, przez co program użytkownika jest w stanie otrzymać dodatkowe informacje charakteryzujące specyficzne punkty na danej mapie. Podczas tej operacji, przesyłane są dodatkowe parametry do danego serwera map i ilość obiektów, o których to serwer WMS powinien wysłać informacje. Odpowiedzią serwera WMS może być tekst, zbiór formatu XML/GML, HTML lub formatu MS Word zawierający charakterystyczne informacje o wybranym obiekcie lub obiektach. Wynikiem może być mapa przedstawiona w przeglądarce, gdzie użytkownik może kliknąć na określony punkt w celu otrzymania dalszych informacji.


Użycie interfejsu WMS daje wiele korzyści:

  • Umożliwia natychmiastowe nakładanie map pochodzących z rozproszonych w Internecie źródeł, nie zważając na fizyczną lokalizację serwera, skalę mapy, system współrzędnych, format zapisu cyfrowego czy rodzaj dystrybutora.

  • Umożliwia utworzenie rastrowego widoku danych, który dostarcza użyteczne informacje podczas kontrolowania dostępu do szczegółowych danych GIS.

  • Umożliwia organizacjom stworzenie sieci danych WMS, które pozwolą użytkownikom połączyć dane GIS pochodzące z różnych źródeł kierując się indywidualnymi potrzebami użytkownika.

  • Umożliwia poszczególnym dostawcom WMS na lepsze skupienie się na ich własnych informacjach i aplikacjach, w przeciwieństwie do samodzielnych przeróbek zbiorów danych.

  • Może być łatwo zastosowany, nie wymaga szybkiego łącza internetowego, przynosi duże korzyści z małymi kosztami początkowymi.

Standard WMS został zatwierdzony przez międzynarodowy organizację normalizacji ISO (z ang. International Organization for Standardization).